Melissa was een tienjarig meisje. Ze had donkere vlechten, guitige donkerbruine ogen, flinterdunne beentjes en leek steeds de spot met mensen te drijven. Ook al beledigde ze niemand op welke manier dan ook.

Alleen Oma nam daar geen aanstoot aan, want ook zij werd in haar lange leven ook misbegrepen.

Ze had één grote passie en dat waren bloemen. Tijdens de lange zwoele zomerdagen en soms ook  avonden bracht ze uren door in de tuin, waar ze met een soort geheimtaal converseerde met de bloemen. Net zoals andere meisjes van haar schoolklas dat deden met hun poppen. Haar ouders en in het bijzonder haar vader, die de tuin beschouwde als zijn verantwoordelijkheid, kon alleen maar glimlachen, wanneer Melissa weer eens verzeild was in haar ellenlange, stille gesprekken met haar kleurrijke vriendjes. Soms rook hij een verrukkelijke bloemengeur tijdens die intieme gesprekken van zijn dochter met de bloemenpracht.

Tot die avond in Augustus, dat Melissa een vlinder in het oog kreeg. Een mooie Monarch vlinder dan nog wel.

Het wonderbaarlijke gebeurde.

Melissa schakelde over naar wat zij de bloementaal noemde en kreeg spontaan contact met die wondermooie vlinder. Wat bleek?

“Lief meisje” fluisterde Archibald, want zo bleek deze vlinder te heten, “Mijn volk” heeft jou al die jaren steeds vanuit de stilte gadegeslagen. Zelfs toen we nog een rupsenvolk waren herinnerden sommigen zich jouw zachte woorden voor onze goden en godinnen, de bloemen.”

Een heel gesprek ontvouwde zich tussen de vlinder, welke een professor bleek te zijn aan  de Vlinderuniversiteit, gelegen diep in het bos, welke aan de tuin paalde.

Een gesprek, welke het leven van  Melissa en haar familie zou veranderen op een indringende wijze. Alles begon met de vraag van Melissa aan Archibald, hoe hij vlinder was geworden.

Vooraleer hij had geantwoord, had hij diep gezucht zoals alleen  wijze vlinders dat kunnen. Zijn voelsprieten waren langer geworden.. of leek dat alleen maar zo?

Verbijsterd luisterde ze naar zijn verhaal over de rups. “De Rups?” dacht zij.

Een onwaarschijnlijk inzicht scheurde haar jeugdige sluier van onwetendheid.

Geen enkele schoolmeester had haar kunnen leren, wat die wijze vlinderprofessor haar in enkele seconden meedeelde.

Plots, wist zij waarom zij ook nu, een rups was, waarom zij dat innig contact had met haar vrienden de bloemen.

Nu, was zij, Melissa, ‘de rups’  klaar om ook een vlinder te worden.

Haar leven zou nooit meer hetzelfde zijn.

Rudy Van Damme

Foto: Freepik