De smartphone en schermgebruik zijn niet meer weg te denken uit het leven van onze kinderen. Toch is het belangrijk om hier wijs mee om te gaan. Maak samen duidelijke afspraken en houd de allerkleinsten weg van schermen. Het is cruciaal voor hun natuurlijke en gezonde ontwikkeling dat ze veel bewegen en de echte wereld ontdekken.
Meer dan driekwart van de kinderen tussen 7 en 12 jaar heeft al een eigen toestel en kijkt er gemiddeld 5 uur per dag naar. Deze schermtijd heeft vaak negatieve gevolgen voor hun welzijn.
Het lijkt soms makkelijk voor de ouder of de opvoeder wanneer hun kind achter het schermpje zit. En je hoort dan wel es zeggen: ‘Ze zijn dan zo rustig’ maar de nadelen hiervan zijn gigantisch nefast voor het opgroeiende kind, het nog niet volledig ontwikkelde brein.
Hoewel het voor ouders soms makkelijk lijkt (“Ze zijn dan rustig”), kunnen de gevolgen voor het opgroeiende kind ernstig zijn:
Deze effecten zijn niet alleen schadelijk voor het kind, maar ook voor de schoolprestaties en het welzijn van anderen.
Een boek dat hierover gaat heet: ‘Generatie angststoornis’ Wat sociale media met onze kinderen doen . Dit is geschreven door Jonathan Haidt, hij is een sociaal- psycholoog.
Hierin vertelt hij over de geestelijke schade van de smartphone en sociale media die gigantisch is, zo blijkt in deze internationale bestseller.
In dit boek ontwaart hij een pijnlijke paradox: terwijl we onze kinderen in de fysieke wereld meer en meer beschermen, laten we ze in de digitale wereld vogelvrij. Haidt laat zien dat deze ontwikkeling en de opkomst van de smartphone en sociale media hebben geleid tot een enorme stijging in het aantal mentale problemen onder tieners en jongeren. Denk hierbij vooral aan klachten als angststoornissen, depressies en zelfmutilatie.
De effecten op de sociale en neurologische ontwikkeling van kinderen zijn schrikbarend. Haidt legt uit waarom sociale media meisjes meer schaden dan jongens en waarom jongens zich terugtrekken uit de echte wereld naar de virtuele wereld, met rampzalige gevolgen voor henzelf, hun families en de samenleving.
Haidt, roept een krachtig boodschap uit op tot collectieve actie. Hij beschrijft concrete stappen die ouders, leraren, scholen, techbedrijven en overheden kunnen nemen om de epidemie van psychische aandoeningen te stoppen en onze kinderen gezond op te laten groeien.
Hoewel Haidts boek veel aandacht heeft gekregen, is er ook kritiek op zijn bevindingen. Sommige wetenschappers wijzen erop dat de effecten van digitale media niet hetzelfde zijn voor iedereen en dat positieve aspecten, zoals verbinding en creativiteit, onderbelicht blijven.
Nu wij vinden dat dit positieve effect ook een feit is, maar dit kan alleen maar wanneer de schermtijd wordt aangepast en er geen sprake is van verslaving. De ontwikkeling van sociale verbinding die rechtstreeks van een mens tot mens ontstaat of de creativiteit die vanuit onze eigen geest plots oppopt blijft de allerbelangrijkste om als een gezond mens te kunnen ontplooien. Dit mogen we wel in ons achterhoofd houden.
Achter dit apparaat schuilt één van de rijkste industrieën ter wereld, die al haar geld investeert in één doel: de verslaving aan dat apparaat zo groot mogelijk maken. Zij houden helemaal geen rekening met de natuurlijke ontwikkeling van het kind. Het feit dat zij er ook alles aan doen om de kinderen aan het scherm gekluisterd te houden is bedenkelijk.
Je zou het kunnen vergelijken met suiker. Geef kinderen suiker en ze lusten niets anders meer. En ook suikerverslaving is nefast voor hun gezondheid, is het niet nu dan is het wel op een latere leeftijd.
Wist je dat de medewerkers van de techgiganten in Silicon Valley hun eigen kinderen vaak liever naar scholen sturen waar smartphones niet toegelaten zijn?
Als opvoeders dragen we een grote verantwoordelijkheid om onze kinderen te beschermen tegen de negatieve effecten van technologie. Dit kunnen we doen door zelf het goede voorbeeld te geven en niet constant op onze smartphone te kijken. Sommige ouders durven zelfs tijdens belangrijke contact momenten met hun kind op hun scherm zitten zoals bij het voeden van een baby. Terwijl op zo een momenten de nood van het kind om zich gezond sociaal en emotioneel te kunnen ontwikkelen, het gezicht van de opvoeder te kunnen zien, en niet van een afwezig iemand…
Het instellen van ouderlijk toezicht op de apps van je kind is een mogelijke oplossing. Houd er echter rekening mee dat tieners deze instellingen vaak weten te omzeilen. Een open, eerlijk gesprek en duidelijke afspraken blijven de beste basis. Ouderlijk toezicht kan daarbij een handig hulpmiddel zijn om de gemaakte afspraken te ondersteunen.
PURE CHILD raadt de website MediaNest aan. Deze biedt concrete en duidelijke tips over hoe je als ouder met een gerust hart je kind de smartphone kunt laten gebruiken, afgestemd op verschillende leeftijden. MediaNest bundelt informatie over mediaopvoeding op één duidelijke plaats, met aandacht voor zowel de risico’s als de positieve aspecten van digitale media.
Pure Child redactie
