nieuws

Een levensles: één moment… en de wereld stond stil

Een levensles

Enkele jaren geleden ervoer ik een traumatische levensles die alles voor mij veranderde. Ik leerde net autorijden en kreeg een ongeluk waarbij iemand ter plekke het leven liet. Toen ik thuis nog vrolijk en vol goede moed instapte, had ik dit nooit kunnen voorspellen.

Dissociatie: een onbewust reddingsmechanisme

Onmiddellijk na het ongeval herinner ik me nog het moment waarop ik uitstapte. Ik was aanwezig, maar ook niet. Ik voelde alles en niets tegelijk. Alsof ik aan de zijlijn stond te kijken en er zelf niet actief bij betrokken was. En toch zat ik er helemaal in. Dit was een onbewust reddingsmechanisme weet ik nu; ik dissocieerde. Wat er op je af komt is te veel om in 1 keer in je op te nemen. Je voelt een intens verdriet en de vraag “waarom ik?” gaat herhaaldelijk door je hoofd. Een enorm gevoel van angst overvalt je, angst voor wat in dat moment is, nog komen zal en bovenop dat alles heel veel gevoel van schuld.

Steeds beeldde ik me mogelijke dodelijke ongevallen in, waar ik zelf bij betrokken was. Ik wist het zeker; ik wilde nooit meer rijden. Dit diende ik om te draaien in een actieve coping: met kleine stapjes terug de moed vinden om zelf te rijden.

Psychologische impact van deze levensles

Telkens wanneer ik mijn ogen sloot speelde het ongeval zich opnieuw af, het was iets waar ik geen controle over had en wat ik niet kon stoppen. Ook waren er overal triggers die me terugbrachten naar het gevoel van machteloosheid, die ervoor zorgden dat er beelden naar boven kwamen. De eerste keer dat ik terug achter het stuur zat was intens, ik had nog maar zo weinig zelfvertrouwen over en gevoelens van angst, onmacht, en verdriet overspoelden me. Het heeft enorm lang geduurd voordat ik me zeker genoeg voelde. En wanneer ik dan alleen in de auto zat, wilde ik uit onzekerheid bij elk kruis- punt steeds terugdraaien om te zien of ik nie- mand had aangereden.

De schuld leren leggen daar waar die thuishoort is immens moeilijk. Je bent geneigd jezelf als dader te zien, maar bij een ongeluk is niemand dader,  maar iedereen slachtoffer.

Wat helpt?

Gelukkig had ik een enorm hecht en liefdevol netwerk dat me mee begeleidde en ondersteunde doorheen deze intense periode. Ook de gesprekken bij mijn psychologe hielpen me. Vooral de erkenning die ik hier kreeg, dat ze er voor me was en het weten dat er nog anderen hetzelfde meemaakten. Actief aan de slag gaan met alle emoties en de kijk op jezelf is essentieel. Zo werd ik bijvoorbeeld aangemoedigd om niet te stoppen met de rijschool, maar terug met hele kleine stapjes verder te doen.

Het missende puzzelstukje

Toch ervoer ik zelf dat er nog iets miste. Ik had nood aan verdere verwerking van het diepgewortelde gevoel van schuld. Mijn mama, die reeds veel ervaring heeft in het alternatief begeleiden van kinderen, jongeren en volwassenen, bracht me het missende puzzelstukje dat ik nodig had om de gebeurtenis te verwerken. Ik leerde me in gedachten te verbinden met de man van mijn ongeval. Alsof hij echt voor me zat, sprak ik elke avond opnieuw uit wat ik voelde en wat ik tegen hem wilde zeggen. Pas zo kwam ik tot de dieper gelegen gedachten en emoties en kon ik me ontladen van dat schuldgevoel.

Trauma transformeren naar bekrachtigende levensles

Ik voelde dat ik een soort verantwoordelijkheid had om uit deze gebeurtenis en voor deze man, iets ‘positiefs’ te halen en besloot om psychologie te gaan studeren. Al heeft iedereen een heel persoonlijk verwerkingsproces, ik geloof dat het een meerwaarde is in begeleidingswerk. Op een dieper niveau begrijp je waar en hoe diep iemand zit en hoe die dan het best geholpen kan worden.

Een traumatische gebeurtenis zorgt ervoor dat je – blijvend – anders naar het leven gaat kijken. Bepaalde dingen worden heel belangrijk, terwijl andere zaken de moeite niet meer waard lijken om over in te zitten. Het geeft je als het ware een nieuwe levensvisie en levenskracht.

Merel Brams

Heb je interesse in de papieren versie van PURE CHILD? Neem een jaarabonnement, door een mailtje te sturen naar info@purechild.be. Ontvang 5 papieren edities bij jou in de brievenbus voor 50€ (inclusief verzendkosten) !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *